Nekad je pričao kako “Turke hvata žive i onda ih ubija”. Danas ga je stigla kazna što je manijak

– I nema ljepšeg osjećaja kad vidim Turčina zavaljenog dole, a čeka me sledeći njega da zavalim.To je idealno. Srce mi raste do neba.“

Cijele 1995. godine vođene su velike borbe između Armije BiH i srpskih snaga na platou Treskavice, na visovima od 2000. metara, u skoro neprohodnim dijelovima.

Srpska televizija je 09.jula 1995. objavila prilog o učešću „Bijelih vukova“, elitne jedinice Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske RS na trnovskom dijelu Treskavice.

U tom prilogu poslije komandanta jedinice Srđana Kneževića, izjavu daje i vojnik Dobrivoj Radaković Kundak iz Foče. Kundak u izjavi kaže:“Bilo je žestoko. U prvi momenat prići Turcima do rovova, onda ide sve lakše. Onda koja haubica, tenk. Uskačemo u rovove, hvatamo žive, ubijamo.To je naš posao dok se rat ne završi. I nema ljepšeg osjećaja kad vidim Turčina zavaljenog dole, a čeka me sledeći njega da zavalim.To je idealno. Srce mi raste do neba.“

Kundak u ovom prilogu naime priznaje da je izvršio više ratnih zločina nad zarobljenicima. Navodno, on danas živi u Kraljevu u Srbiji.

Treba li jasniji dokaz Posebnom odjelu Tužilaštva za ratne zločine Bosne i Hercegovine?

Posebno, što još nije tretiralo ratni put ove jedinice, a u mnogima izjavama zarobljenih pripadnika upravo se spominju “Bijeli vukovi” kao okrutna jedinica koja je zarobljavala, mučila i ubijala zarobljenike.

Preuzeto sa bhdijaspora.net

548